Spatial Representation of Cultural Identity: A Conceptual Assessment of Graduate Theses in the Context of Migration

Abstract

Irregular migrations spreading on a global scale and in Turkey have affected many vital concepts. The aim of the study is to examine the role of cultural identity and how it is reflected in the space in the development of belonging by immigrants adapting to the new spaces they will live in. Qualitative content analysis was used in the study. Theses that can be accessed with a conceptual search related to the subject were examined with data from the last six years (2019-2025) through three determined databases (NDLTD, PQDT, YÖKTEZ) and analyzed by creating a systematically organized conceptual and theoretical framework. Among the accessed theses, 15 theses were selected and immigrant discourses were reached by using the content analysis method. In addition, cultural characteristics and reflections that integrate with physical space, such as function, adequacy, and equipment, and that establish a relationship with space, such as belonging and connection, were compared and evaluated between databases. As a result, from immigrant discourses, it has been observed that security and basic needs regarding physical space in living spaces can be met, but functional use according to space and needs is insufficient; cultural habits and differences affect the organization between spaces. In the relationship between space, belonging, and cultural identity, it has been determined that immigrants reflect reminders of their former lives into their spaces through various objects or continue them as cultural traditions, which in turn affects the use of space. The study aims to contribute to space studies and researchers.

Küresel ölçekte ve Türkiye’de yayılan düzensiz göçler, yaşamsal birçok kavramı etkilemiştir. Özellikle mekân aidiyeti ve kimlik bütünlüğü bağlamında, göç olgusunun mekân tasarımı ile olan ilişkisi önemli görülmüş ve çalışmanın konusunu oluşturmuştur. Çalışmanın amacı ise, göçmenlerin yaşayacakları yeni mekânlara uyum sağlayarak aidiyet geliştirebilmelerinde kültürel kimliğin rolü ve mekâna nasıl yansıdığının incelenmesidir. Çalışmada nitel içerik analizi kullanılmıştır. Konu ile ilişkili, kavramsal aramayla erişilebilen tezler, belirlenen üç veri tabanı üzerinden (NDLTD, PQDT, YÖKTEZ), son altı yıla ait (2019-2025) verilerle ele alınmış ve sistematik olarak düzenlenen kavramsal ve kuramsal bir çerçeve oluşturularak incelenmiştir. Erişilen tezler arasından 15 tez seçilmiş ve onlar üzerinden içerik analizi yöntemi kullanılarak, göçmen söylemlerine ulaşılmıştır. Göçmen anlatımlarından hareketle ana kavramlar belirlenmiş ardından onlarla birleşen alt kavramlar oluşturulmuş, bunlar üzerinden de bağlam geliştirilerek iç mekân tasarımı ile ilişkilendirilmiştir. Ayrıca işlev, yeterlilik, donanım gibi fiziksel mekânla bütünleşen; aidiyet, bağ gibi mekânla ilişki kuran kültürel özellikler ve yansımalar veri tabanları arasında karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Neticede göçmen söylemlerinden, yaşam alanlarında fiziksel mekâna ilişkin güvenlik ve temel gereksinimlerin giderilebildiği ancak, alan ve ihtiyaca göre işlevsel kullanımın yetersiz olduğu; kültürel alışkanlık ve farklılıkların mekânlar arası organizasyonu etkilediği görülmüştür. Mekân-aidiyet-kültürel kimlik ilişkisinde ise göçmenlerin eski yaşamlarına ilişkin hatırlatıcı unsurları çeşitli nesneler aracılığıyla mekânlarına yansıttıkları veya kültürel gelenek olarak devam ettirdikleri, bu durumun da mekân kullanımını etkilediği tespit edilmiştir. Çalışmanın mekân çalışmalarına ve araştırmacılara katkıda bulunması hedeflenmektedir.