Cengiz Bektaş “Su Belleği” Söylemi ve Olbia Sosyal Merkezi

Abstract

Bu çalışmada, Cengiz Bektaş’ın bir mimari eseri olan Akdeniz Üniversitesi’ne bağlı Olbia Sosyal Merkezi üzerinden; su elemanları ve bellek arasındaki ilişki ele alınmıştır. Bir aktarım öğesi olarak, su şiirselliğinin mekâna ve insana yansıması tartışılmıştır. Bu tartışmalar Bektaş’ın edebi eserleri ile birlikte ele alınmıştır. Özellikle Bektaş şiirlerindeki su öğesi ve tasarladığı mekânlardaki su öğeleri arasındaki bağlantılar incelenmiştir. Sembolikleşen su elemanlarına metaforik yaklaşımla oluşturulan kurgunun, iletişim sorunlarına getirdiği çözümlerden bahsedilmiştir. Sosyal merkezin tasarımında geçmişteki arketiplere getirilen yeni yorumlarla nasıl bir postmodern tavır sergilendiğine de değinilmiştir. Bilimsel araştırmalarda elde edilen su hafızası ile ilgili açıklamalar sorgulanmış ve mimarlık ile nasıl ilişkilendirilebildiği konusunda yeni fikirler tartışılmaya açılmıştır. Hayatın başlangıcında, şimdisinde ve geleceğinde önemli bir yere sahip olan suyun, mimari bellek ile bağlantısı irdelenmiştir. Suyun iyileştirici ve birleştirici gücünün birey ve mekân arakesitinde nasıl iletişimde olduğu üzerine düşünülmüştür. Suyun bu denli önemli olduğu 21. yüzyılda, görünenin ötesinde farklı bir yönü ele alınmıştır. Edebiyat, fizik, kimya gibi bilim dalları ile ilişkilendirilmiştir. Suyun kendi içinde değişmeyen özü ile birleşen moleküler değişimin, mekânla nasıl bir bellek oluşturabileceği tartışılmıştır. Bu bellek ve birey arasındaki etkileşimde taklit eyleminin var olup olmadığı konusuna değinilmiştir. Su ve bellek arasındaki etkileşim ve dönüşüm ihtimallerinin gerçekliği sorgulanmıştır. Mevcut mimaride malzeme kullanımı ile bu ilişkilerin nasıl sağlandığı ve gelecekte nasıl sağlanabileceği konusunda kanaatler ortaya konulmuştur.

In this study, through the Olbia Social Center affiliated to Akdeniz University, which is an architectural project by Cengiz Bektaş in Antalya, relations between water elements and memory has discussed. As a transfer element, the reflection of water poetry on space and person has discussed. These discussions have been handled together with the literary works of Bektaş. Especially the connections between the water element in Bektaş's poems and the water elements in the spaces designed have examined. The solutions it brought to communication problems of the fiction created with a metaphorical approach to symbolized water elements have mentioned. In the design of the social center, it has also mentioned how the postmodern attitude is displayed with the new interpretations brought to the archetypes of the past. Explanations about water memory obtained in scientific research are questioned and are opened to discussion new ideas about how it can be associated with architecture. The connection of water, which has an important place in the beginning, present and future of life, with architectural memory has examined. It has thought on how the healing and unifying power of water is in communication at the intersection of the individual and space. In the 21st century, where water is so important, a different aspect has discussed. It has been associated with branches of science such as literature, physics and chemistry. It has been discussed how molecular change combined with the unique essence of water can create a memory with space. Whether there is an act of imitation in the interaction between this memory and the individual is discussed. The reality of the of transformation and interaction between water and memory has been questioned. With the use of materials in the current architecture, opinions have been put forward on how these relations are achieved and how they can be achieved in the future.