Yersizleşmeye Rağmen: Tadao Ando'yu "Yer" Bağlamında Okumak

Abstract

Gündelik yaşamda ve yazı dilinde "yer" ve "mekan" kavranılan birbirlerinin eş anlamlısı gibi ya da birbirlerinin yerine kullanılır. Ancak yer ve mekan kavranılan birbirlerinden ince sınırlarla aynlır. Mekan, matematik ve fizik kurallanyla ölçülebilen, metrik sistem birimleriyle ifade edilen soyut bir kavramdır. "Bir yeri oluşturan elemanlann üç boyutlu organizasyonudur" (Auge, 2016). "Genelde fiziksel açıdan işaretlerle, malzemeyle, renklerle, biçimlerle, büyüklüklerle, mobilyalarla, peyzaj vb. somut öğelerin etkileriyle oluşmaktadır" (Solak, 2017). Yer ise "bir tarafta belirli bir coğrafyaya özgü toplumsallaşmanın beraberinde getirdiği örf, adet, alışkanlık ve ritüellerin izlerini taşırken, diğer tarafta kişinin bulunduğu mekanı bireysel deneyimlerle içselleştirmesine, orada güven ve aidiyet duymasına da imkan verir" (Auge, 2016). Yer, bireyin gereksinimlerine ve duyumsamalanna karşılık veren ve kimlik oluşturma niteliğine sahip olan bir kavramdır.

Architecture can be defined as "the creation of a suitable physical environment in a way that responds to the individual's needs and sensations." Since the existence of the individual, the architecture which has been constantly developing and changing has continued its existence uninterruptedly until today. In today's modem world, in the process of cognitive and technological development, continuous and radical changes occur in the individual's life style and thought System with the innovations in every field. The modem theories in the architecture which were affected by these developments, have weakened the relationship between individual and place, the concepts of identity, memory belonging and place in the architectural produetion process. The identity of the place that constitutes the sense of place, the devotion to the place and the disappearance of place dependence or the decrease of the transfer of these concepts to the spaces caused the architecture to be degenerated, disidentificated and uniformized. Tadao Ando, who exhibited a critical approach to these cases caused by modernism, created his own architectural discourse by combining the principles of his modem arehiteet identity and the rational understanding of the modem theories with the beliefs of Japanese culture and Zen Buddhism.