Sürdürülebilir Bir Bakış Açısı ile Doğal Taşın Kullanımı

Abstract

Osmanlı’da “senk” veya “hacer” adıyla da tanınan “taş” kelimesi Türkçe’ye “kaş” kelimesinden gelmiştir. Kaş, katı toprak, sıkışma sonucunda sertleşmiş toprak demektir. Jeolojide ise kayaç olarak isimlendirilir. Kayaçlar birden çok minerallerin veya parçacıkların bir araya gelmesiyle oluşur. Doğal taşlar, dayanıklılığı ve kalıcılığından dolayı insanoğlunun varoluşundan beri barınma ihtiyacını karşılamak için tercih ettiği bir yapı malzemesidir. En önemli özelliklerinden biri de bağlantı maddesi olmadan dayanıklı yapılar yapmaya elverişli bir malzeme oluşudur. Bundan dolayı yüzyıllar önce yaşamış olan toplulukların yapısal kalıntıları günümüze kadar ulaşmış ve bizlere o topluluklar hakkında bilgiler verebilmiştir. Doğal taş malzeme, kullanım özelliğine göre insanlık tarihindeki dönemlere bile adını vermiştir: Yontma Taş Devri, Cilalı Taş Devri vb.

The Modern Turkish word “taş” (“senk” or “hancer” in Ottoman Turkish), meaning stone, comes from the word “kaş” meaning soil that has solidified as a result of compact pressure. In geology, stone or taş is known by another term (in Turkish), kayaç, which are formed from layer upon layer of minerals or fragments. Natural stone’s durability and permanence has lent it to be the building material of choice of man since the dawn of time in order to accommodate his habitation needs. The fact that one can forge sturdy structures from it without the aid of any binding material is one of its key features, hence adding to its appeal. Luckily for us, the structural remains of many a civilisation past have survived into the present day, leaving us with many clues about their identities. Moreover, in Turkish, how stone has been used as a material is even reflected in the names of certain historical era: Yontma Taş Devri (Lit: “Carved Stone Age”, i.e. Palaeolithic), Cilalı Taş Devri (Lit: “Polished Stone Period”, i.e. Neolithic), etc.