Investigation of the Effects of Problematic Technology Use on Psychosocial Conditions and Executive Functions in Early Childhood

Abstract

This study investigated the effects of problematic technology use on psychosocial status and executive functions in early childhood. Using a relational survey model, the sample comprised 225 preschool children aged 36–71 months. Data were collected through three validated instruments: the Problematic Technology Use Scale, the Psychosocial Status Assessment Scale for 3–6-Year-Old Children, and the Executive Functions Behavioural Assessment Inventory. Statistical analyses included Pearson correlation and hierarchical multiple regression. Results indicated that higher levels of problematic technology use were significantly associated with psychosocial difficulties and lower executive functioning. Specifically, problematic use positively predicted psychosocial risks and negatively predicted working memory and inhibitory control. Regression analyses demonstrated that problematic use explained 39% of the variance in psychosocial outcomes and 34% in executive functions; when age and gender were added, explained variance rose to 48% and 42%, respectively. These findings underline that digital use in early childhood should not be regarded solely as a behavioural habit, but rather as a substantial environmental factor shaping cognitive and emotional development. The strong association between the developmental impact dimension and executive dysfunction emphasises that not only the amount of screen exposure but also the quality, purpose, and context of digital content play a decisive role. These results are consistent with theoretical models such as I-PACE, which conceptualise a cyclical interaction between inhibitory control and digital overuse. The study highlights the necessity of parental mediation and comprehensive digital literacy programmes to promote healthy developmental pathways in early childhood.

Bu çalışma, erken çocukluk döneminde problemli teknoloji kullanımının psikososyal durum ve yürütücü işlevler üzerindeki etkilerini incelemiştir. İlişkisel tarama modelinin kullanıldığı araştırmaya, yaşları 36 ile 71 ay arasında değişen 225 okul öncesi çocuk katılmıştır. Veriler, Problemli Teknoloji Kullanım Ölçeği, 3–6 Yaş Arası Çocuklar İçin Psikososyal Durum Değerlendirme Ölçeği ve Yürütücü İşlevler Davranış Değerlendirme Envanteri aracılığıyla toplanmıştır. İstatistiksel analizlerde Pearson korelasyonu ve hiyerarşik çoklu regresyon yöntemleri kullanılmıştır. Bulgular, yüksek düzeyde problemli teknoloji kullanımının çocukların psikososyal güçlükleriyle anlamlı biçimde ilişkili olduğunu ve yürütücü işlev becerilerini olumsuz yordadığını göstermiştir. Özellikle, problemli kullanım psikososyal riskleri artırıcı; çalışma belleği ve önleyici kontrolü ise negatif yönde yordayıcı bulunmuştur. Regresyon analizleri, problemli kullanımın psikososyal durumdaki varyansın %39’unu, yürütücü işlevlerde ise %34’ünü açıkladığını; yaş ve cinsiyetin eklenmesiyle bu oranların sırasıyla %48 ve %42’ye yükseldiğini göstermiştir. Bu bulgular, erken çocuklukta dijital kullanımın yalnızca bir alışkanlık değil, çocukların bilişsel ve duygusal gelişimini doğrudan etkileyen çevresel bir faktör olduğunu vurgulamaktadır. Özellikle “gelişim üzerindeki etki” boyutunun yürütücü işlev bozukluklarıyla güçlü ilişkisi, ekran süresinin yanı sıra dijital içeriğin niteliği, amacı ve bağlamının da kritik olduğunu ortaya koymaktadır. Sonuçlar, önleyici kontrol ile dijital aşırı kullanım arasında döngüsel bir ilişki öngören I-PACE gibi kuramsal modellerle de uyumludur. Çalışma, ebeveyn aracılığının ve dijital okuryazarlık programlarının erken çocuklukta sağlıklı gelişimi desteklemede gerekliliğini vurgulamaktadır.